Περί της θρησκευτικότητας του Έλληνα

Του Ανδρέα Ρίζου
O Έλληνας «φύσει του ειδέναι ορέγεται».Η στάση του αυτή είναι και η προϋπόθεση για την εξέλιξή του(στοχαστικές προσαρμογές).Η παραπάνω διαπίστωση έχει εφαρμογή και στον τρόπο που ο Έλληνας θρησκεύει.Εκείνο που μένει να ορίσουμε είναι το υπόδειγμα βάση του οποίου ο Έλληνας θέτει τα όρια της θρησκευτικής του εμπειρίας, διαμορφώνοντας έτσι και τη θρησκευτική του συνείδηση.Στην αντιδιαστολή της ελληνικής με την εβραϊκή θρησκευτικότητα δεν θα πρέπει να διαφεύγει το γεγονός πως ούτε η παράδοση της Παλαιάς Διαθήκης είναι στατική, αλλά ούτε γενικά η Εβραϊκή παράδοση.Ο Ισραήλ ειναι λαός περιούσιος[με προσωπικό θεό].Κατά χάριν είναι ο νέος Ισραήλ δηλαδή η Εκκλησία.