ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2009

Με μεγάλη ικανοποίηση ο εκπρόσωπος τύπου του πρώτου κόμματος σχολίασε την θριαμβευτική πορεία του στις σημερινές εκλογές παραδίδοντας το κορμί του στο καυτό χάδι του μεσημεριανού ήλιου κάτω από τα έντρομα μάτια των τηλε-δημοσκόπων ,ενώ ένα άλλο εξέχον στέλεχος του κόμματος σέρβιρε φραπέ πασπαλισμένο με ολίγο φτύσιμο και μπόλικη αγανάκτηση.Και πώς να μην δείχνει την ικανοποίησή του, όταν τα ποσοστά του αγγίζουν το 50%;
Ναι ,φίλοι μου, η Α.Π.Ο.Χ.Η (Απόψε Πούστηδες Ο Χρόνος Ήρθε)σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση στα μπαρ της Μυκόνου και στα σπίτια των ανέργων,των εργαζομένων για 700 Ευρώ,των μεσαίων και ανώτερων στρωμάτων ,των πιο παραγωγικών ,ίσως και πιο συνειδητοποιημένων πολιτών που ερωτοτροπούν με την μηδενιστική ιδέα ότι τίποτε δεν αλλάζει σ΄αυτή τη χώρα .’Ενας ετερόκλητος συνδυασμός που σάρωσε τα πάντα όλα!!!
Δεύτερος με τον αέρα του νικητή,έτσι του είπανε, ο Φόρεστ Γκαμπ George Papandreou χαιρετούσε με το αγέρωχο βλέμμα(ίσως και να υπάρχει;)του νικητή τα μαινόμενα πλήθη των πασοκικών ορδών που ετοιμάζονται για το νέο μεγάλο φαγοπότι,αλλά η όρεξή τους κόπηκε απότομα ,αν και οι δικοί τους παπαγάλοι εδώ και καιρό φρόντιζαν να εκδηλώνουν το θαυμασμό για τον μεγάλο τιμονιέρη και να προετοιμάζουν την πορεία για το νέο σοσιαληστρικό τσιμπούσι(εντάξει ,κάτι καλό να πούμε για το παιδί μη πάθει καμμιά κατάθλιψη),ενώ η πραγματικότητα τραγουδούσε άλλο σκοπό.
Τρίτος ο Καραμανλής προσώρας επιβιώνει στο θαλασσοδαρμένο πλοίο με την ανοχή των οπαδών του και την συγκρατημένη μούντζα των δυσαρεστημένων που αποχωρούν από τον γαλάζιο παράδεισο βάζοντας πλώρη για άλλες πολιτείες.Τα βαρίδια του μητσοτακέικου και των ανίκανων υπουργών σε συνδυασμό με την επιδέξια αδεξιότητα(πώς λέμε παιδιά με ειδικές ανάγκες για τους ανάπηρους)του επώνυμου αρχηγού της σοσιαλιστικής παρωδίας δεν οδήγησαν σε χρεωκοπία το μαγαζί του θείου.
Ακολουθεί η Αλέκα των ντόπιων μονοπωλίων,εεεε των ντόπιων κομμουνιστών και εναντίον των μονοπωλίων επ΄αγαθώ του λαού και του μαζικού κινήματος για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού παρά τον ανηλεή πόλεμο που δέχτηκε από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης για τις στυλιστικές επιλογές της.Δίπλα της ο ένοικος της γαλάζιας πολυκατοικίας Γεώργιος Καρα-(από δω και πέρα χαλάνε τα πράγματα )τζαφέρης ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία δρέποντας τους καρπούς της καπηλείας του αλήστου μνήμης «Πατρίς-θρησκεία-οικογένεια».Τρεις λέξεις νεκρές,γράφει ο Σεφέρης .Γιατί τις σκοτώσατε;Εμπόριο νεκρών επιτρέπεται ;ρωτά ο ένοικος της πολυκατοικίας που αλλάζει όροφο.
Ακολουθεί ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής(σιγά μη σπάσετε κάνα πόδι) Αριστεράς με τον Αλέξη και τον Αλέκο να απορούν γιατί ο λαός δεν τους τίμησε με την ψήφο του για το λαμπάδιασμα του κέντρου της Αθήνας τον περασμένο Δεκέμβριο.Και στην τελευταία θέση του Ευρωκοινοβουλίου φιγουράρει ο Πράσινος νατοκεμαλικός τυφώνας που από τρίτο κόμμα των δημοσκοπήσεων «που αποτυπώνουν την πολιτική πραγματικότητα» και αφού χαίρει άκρας εκτιμήσεως και προβολής από Σκάι,Μέγκα ,Λαμπράκη και τα λοιπά νταβατζόπαιδα μάς κάθισε στο σβέρκο ,για να υπερασπίζεται τα δίκαια της Τουρκίας,των Σκοπίων και πάσης άλλης χώρας που αγαπά την Ελλάδα. Α ρε λαέ πόσο εύκολα εκχωρείς την ελευθερία σου και κατεβάζεις τα σώβρακα στις τηλεχαβούζες!!!
Αυτά τα ολίγα για την αρχή και έπεται συνέχεια …

η φωνή μιας 27χρονης

Ανοιχτή επιστολή της 27χρονης Αλεξίας.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ BLOGGERS
4/6/09
Το γραφείο Τύπου του Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου, δίνει στη δημοσιότητα την επιστολή της 27χρονης Αλεξίας, που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, εκτιμώντας πως αυτή η επιστολή της, αξίζει όσο πολλά δελτία Τύπου.
Αγαπητοί bloggers,
είμαι 27 ετών, απόφοιτη πανεπιστημιακής σχολής της χώρας η οποία ζεί τον εφιάλτη της εύρεσης εργασίας στη χώρα μας.Έχω εξοργιστεί από την αδιαφορία των πολιτικών απέναντι στα προβλήματα της ελληνικής νεολαίας, από την απάθεια του πολιτικού συστήματος γιά τις αγωνίες των νέων ανθρώπων.
Δηλώνω ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΗ από τις κρατούσες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες δείχνουν κατώτερες του ρόλου τους και των περιστάσεων, τη στιγμή που προσπαθούν να μας πείσουν ότι αξίζει να τους καταθέσουμε την ψήφο μας.
Μου ζητούν να ψηφίσω τη Ν.Δ., αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά τα αναρίθμητα οικονομικά σκάνδαλα; Γιά το Βατοπαίδι; Γιά την απαράδεκτη στάση της στα γεγονότα του Δεκέμβρη; Γιά τα πλουσιοπάροχα ταξίδια του κ.Στυλιανίδη στο Παρίσι και γιά τις μπιζνες του κ.Βουλγαράκη; Ή μήπως την κ.Γιαννάκου και το ανιστόρητο βιβλίο Ιστορίας που επέβαλε στους μαθητές του Δημοτικού να διαβάσουν; Γιά τη Mayo;
Μου ζητούν να ψηφίσω το ΠΑΣΟΚ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά την "υπερήφανη" πολιτική του κ.Παπανδρέου στην Εξωτερική Πολιτική; Γιά τα ζειμπέκικα και τα "ευχαριστώ" στους αμερικανούς; Γιά τη Siemens; Γιά το Χρηματιστήριο και τη διαπλοκή; Γιά τον πλουτισμό πολλών στελεχών του τη στιγμή που η ανεργεία κάλπαζε και οι πολίτες τα έβγαζαν πέρα με ψίχουλα; Μήπως γιά το ψιθυριστό "Ναί" στο σχέδιο Ανάν το 2003;
Μου ζητούν να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά τις "πατριωτικές" του απόψεις στα εθνικά ζητήματα; Γιά τη στήριξη της νεολαίας ΣΥΝ στους εθνικιστές των Σκοπίων; Ή μήπως γιά το "χάιδεμα" προς τους κουκουλοφόρους που κατέστρεφαν περιουσίες συμπολιτών μας; Μήπως επειδή το lifestyle των ημερών μας επιβάλλει τον κ.Τσίπρα ως trendy επιλογή και την υποκριτική ευαισθησία απέναντι στη νεολαία ως αναγκαίο κακό; Γιατί;
Μου ζητούν, τελευταία, να ψηφίσω ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά τον ανεκδιήγητο κ.Τρεμόπουλο και τα όσα έχει πεί γιά τις "μακεδονικές μειονότητες", γιά τον σφαγέα Κεμάλ Ατατούρκ; Μήπως γιατί η "οικολογία" είναι η νέα μόδα της εποχής μας; Μήπως επειδή οι Ευρωπαίοι οικολόγοι-πράσινοι είχαν ταχθεί, ως καλοί ιμπεριαλιστές και αυτοί, υπέρ της επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία; Γιά να στηρίξουν οι "οικολόγοι πράσινοι" τα συμφέροντα της "Δημοκρατιας της Μακεδονίας" στο Ευρωκοινοβούλιο;
Μου ζητούν να ψηφίσω και ΛΑΟΣ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Επειδή ο κ.Καρατζαφέρης νιώθει πως ανήκει στην ίδια πολυκατοικία με τη ΝΔ; Μήπως επειδή πρέπει να "ανταμείψω" την κ.Τζαβέλλα γιά τις προσωπικές της επαγγελματικές της επιτυχίες; Ή επειδή ο "πατριωτισμός", όπως η οικολογία γιά άλλους, αποτελεί και αυτός μόδα και καμία φορά επάγγελμα γιά ορισμένους;

Είχα σκοπό να επιλέξω το ΚΚΕ επειδή, σε σχέση με τους υπόλοιπους, έχει τις πιό ξεκάθαρες, ειλικρινείς θέσεις απάνεντι στα προβλήματα του λαού. Δυστυχώς όμως, ακόμη και το ΚΚΕ μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις γιά "ύποπτες χρηματοδοτήσεις" και με την άρνηση της κ.Παπαρήγα να δεχθεί έλεγχο, απέδειξε ότι έχει κάτι να κρύψει. Ότι η διαφάνεια είναι καλή όταν ασκείται γιά τους άλλους, αλλά όχι γιά "τα δικά" μας.
ΘΑ ψηφίσω λοιπόν το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Τους κ.Παπαθεμελή και Ζουράρι. Διότι είναι οι ΜΟΝΟΙ που έχουν το θάρρος να πουν ξεκάθαρα την άποψη τους. Διότι είναι οι μόνοι που υπερασπίζονται τα εθνικά δίκαια της χώρας μας, χωρίς μισόλογα, πισωγυρίσματα και υποκρισία. Διότι χωρίς να έχουν να κερδίσουν οι ίδιοι κάτι, παίρνουν το ρίσκο να παλέψουν στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο γιά ζητήματα που οι άλλοι τα θεωρούν "ξεπερασμένα" και "ασήμαντα". Διότι δεν ξέχασαν ποιοί είναι, από που ξεκίνησαν και τι ζητούν; Διότι είχαν τη ΛΙΓΟΤΕΡΗ προβολή από τα ΜΜΕ στην προεκλογική περίοδο, τη στιγμή που "οικολόγοι" και "δράση" διαφημίζονταν στα πάνελς. Πιστεύω ακράδαντα ότι τόσο ο κ.ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ, όσο και ο κ.ΖΟΥΡΑΡΙΣ είναι άνθρωποι έντιμοι και ειλικρινείς. Μπορείς ίσως να τους κατηγορήσεις γιά πολλά, αλλά σίγουρα όχι γιά το γεγονός ότι εδώ και χρόνια είναι ΣΥΝΕΠΕΙΣ υποστηρικτές των Εθνικών Θεμάτων της Ελλάδας. Γι' αυτό το λόγο και μόνο, αξίζουν την ψήφο μου και την υποστήριξη μου.
φιλικά,Αλεξία, 27 ετών (ελπίζοντας πως θα κάνετε τον κόπο να δημοσιεύσετε την άποψη μου)
Αναδημοσίευση από το http://www.pamme.eu/

«Σάββατο κι' απόβραδο και ασετυλίνη, στη Μιαούλη που γερνάς» λέει το τραγούδι με την βελούδινη φωνή της Αλεξίου ή της Μαρινέλλας,αν προτιμάτε.Στην πλατεία Μιαούλη, ναι στην Ερμούπολη και όχι στην Αριστοτέλους συγκλονίστηκε ο λαός από τον επαναστατικό λόγο μιας εξέχουσας προσωπικότητας της ριζοσπαστικής Αριστεράς,του Γρηγόρη Ψαριανού ο οποίος στο φυσικό του χώρο,σε ένα μπαρ, μάζεψε τους κομματικούς συντρόφους ή παρτάλια και εκφώνησε ένα νέο φιλιππικό κατά του δικομματισμού.

Σαν άλλος αγανακτισμένος πολίτης κατήγγειλε το δικομματικό σύστημα που αποτελεί ταφόπλακα για τη δημοκρατία,ενώ εξέφρασε την επιθυμία του για μια Βουλή με δέκα κόμματα που θα συνεργαστούν σε μια πολυκομματική κυβέρνηση . Σαν την Ιταλία ρε παιδί μου να πούμε.Πάντως πληροφορίες για χρήση μαλακών ή σκληρών ναρκωτικών διαψεύδονται. «Να σταματήσει το παραμύθι των μονοκομματικών κυβερνήσεων» βροντοφώναξε ο Έλληνας Ροβεσπιέρος .Και να αρχίσει η χοντρή παραμύθα του Συνασπισμού,λέω εγώ.

Μύδρους εξαπέλυσε και κατά των ΜΜΕ που «προπαγανδίζουν την αποχή και οργανώνουν εκδρομές στη Μύκονο» .Παρεμπιπτόντως,το πολυτελές αυτοκίνητό του μάρκας Φερράρι δεν ξέρω αν το έφερε στη Σύρο ,ίσως να είναι μπας –κλας ο τόπος.Αλλά, αν θέλει την γνώμη μου, κολλάει με τα νεοκλασικά σπίτια.Δίνει μια γκλαμουριά ρε αδερφέ.

Μάλιστα αλγεινή εντύπωση προκάλεσε με τη δήλωσή του ότι τους Πομάκους τους έχουμε δώσει στους Τούρκους.Το πολιτικό γραφείο του Συνασπισμού ακόμη δεν εξέδωσε ανακοίνωση ,για να καταδικάσει αυτή την εμετική δήλωση ύποπτη εθνικιστικών φρονημάτων; Αντιλαμβανόμενος και ο ίδιος το ολίσθημά του αναρωτήθηκε ενώπιον του τοπικού ακροατηρίου που απολάμβανε τη δροσερή ομιλία κατεβάζοντας μονορούφι βότκες(το πιάσατε το υπονοούμενο, σταλίνια)ουίσκι(και οι Αμερικάνοι εργάτες σύντροφοί μας είναι) και άλλα ξύδια αν οι Έλληνες καθολικοί έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους Έλληνες.Για να του λύσω την απορία ,μιας και οι μισοί μου συγγενείς είναι Καθολικοί και η μητέρα μου είναι Καθολική στο θρήσκευμα,σύντροφε Γρηγόρη,καθημερινά τους ρίχνουμε ρετσινόλαδο και τους μαστιγώνουμε λέγοντας «Ο Θεός είναι μεγάλος».Συγγνώμη ,αυτό το λένε οι φίλοι μας οι μουσουλμάνοι.

Κατά τα άλλα η βραδιά κύλησε φίνα ,τα ΄πανε ,ξεθυμάνανε και ετοιμάζονται για το μεγάλο παιχνίδι των Ευρωεκλογών.

Παρατήρηση πρώτη: Στη συνεργασία με τα άλλα κόμματα και τον "άλλο πόλο" αποδέχεστε και το ΠΑΣΟΚ το οποίο, κατά τα λεγόμενα του αργηγού του, θέτει το δίλημμα «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα».Πάντως και η βαρβαρότητα σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ δεν μας πέφτει άσχημα.

Παρατήρηση δεύτερη:Η Φερράρι είναι μεταχειρισμένη ή όχι ;Ξέρεις μωρέ οι γκόμενες δεν γουστάρουν δεύτερο χέρι στο αυτοκίνητο.

Παρατήρηση τρίτη:Η μάνα μου απόφοιτος δημοτικού αναρωτήθηκε επί εποχής Χριστόδουλου γιατί διαγράφουν το θρήσκευμα από τις ταυτότητες.Μήπως θέλουν να εξοντώσουν τους καθολικούς από την Ελλάδα;Εγώ της απάντησα ότι το διαγράφουν, για να προστατέψουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.Εντάξει,λέμε και καμμιά μαλακία αφού όλοι ξέρουμε ότι το ΚΙΣ(Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο) επέβαλε μια τέτοια άποψη στη κυβέρνηση, τότε, του Σημίτη.Σύντροφε Γρηγόρη,μήπως και εγώ πρέπει να συμμορφωθώ στις ντιρεκτίβες της Ευρώπης-Νέας Σιών;

Παρατήρηση τρίτη:σύντροφε Γρηγόρη,ο μακαρίτης ο παππούς μου,κι αυτός Καθολικός,τελείωσε την τρίτη δημοτικού ,έβριζε τον Μιλόσεβιτς και τους Αμερικανούς ,γιατί βομβάρδιζαν τη Σερβία.Καλά, δεν έπρεπε να πάρει το μέρος του Πάπα που διέλυσε την Γιουγκοσλαβία και αγιοποίησε τον κροάτη καρδινάλιο Στέπινατς και συνεργάτη των Ουστάσι οι οποίοι εκτέλεσαν 800.000 Σέρβους;

Παρατήρηση τέταρτη και τελευταία :Ποια είναι η καλύτερη φούντα;

Ημέρα μνήμης

19 Μαΐου σήμερα και ο Ελληνισμός θυμάται και τιμά τους 353.000 Πόντιους Έλληνες που εκτελέστηκαν από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς στις πόλεις και τα χωριά.Ο μισός πληθυσμός εξοντώθηκε,αλλά οι θύμησες μένουν ζωντανές και τροφοδοτούν το παρόν με νοσταλγία ενάντια στη βιομηχανία της λήθης και της σιωπής. Γιατί η αλήθεια πάντα νικά ,έστω και αργοπορημένη, και καίει τα σχέδια των καταπατητών της.

Εβραίοι εναντίον των Σιωνιστών

Μια ομάδα Εβραίων στρέφεται εναντίον του κράτους του Ισραήλ και της πολιτικής του και καταγγέλλει την σιωνιστική διαστρέβλωση της εβραϊκής ιστορίας .Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια τέτοια προσπάθεια για την αποκατάσταση της αλήθειας.



Του ραββίνου Μωυσή Γιακούμποβιτς
15 Μαΐου 2008

Ο Ιουδαϊσμός είναι μια θρησκεία,δεν είναι μια φυλή

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα,οι Ιουδαίοι υπέφεραν πολλές φορές από φανατικά θρησκευόμενους άρχοντες οι οποίοι εκτόπιζαν ή σκότωναν όποιον αρνούνταν να συμμορφωθεί στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.Σήμερα,οι Ιουδαίοι υποφέρουν λόγω της παρερμηνείας σχετικά με τη διάκριση των όρων Ιουδαϊσμός και Σιωνισμός.
Ο Ιουδαϊσμός είναι μια θρησκεία,δεν είναι μια φυλή.Καθ’όλη τη διάρκεια της ιστορίας ,όποιος ασπαζόταν την ιουδαϊκή θρησκεία ονομαζόταν Εβραίος ανεξαρτήτως της φυλής από την οποία προερχόταν και όποιος εγκατέλειπε την Αγία Τορά δεν θεωρούνταν Εβραίος.Στην πραγματικότητα,οι σημαντικότεροι Εβραίοι από την εβραϊκή ιστορία ήταν προσήλυτοι ή απόγονοι προσηλύτων:ο βασιλιάς Δαβίδ,ο ραββίνος Ακίβα,ο ραββίνος Μέιρ,ο Shmaya και ο Avtalyon.
Οι υπερασπιστές του Σιωνισμού για τα δικά τους πολιτικά και οικονομικά οφέλη έχουν προσδώσει στην εβραϊκή θρησκεία φυλετικά χαρακτηριστικά.Απλούστατα,έχουν πάρει την Τορά,ένα βιβλίο του νόμου του θεού, που διδάσκει αμεροληψία ,ειρήνη και ευσέβεια , και το μεταμόρφωσαν σε ένα όχημα για τις δικές τους πολιτικές επιδιώξεις,ένα εφαλτήριο για εδαφικές διεκδικήσεις.Αυτές οι διεκδικήσεις πήραν την τελική τους μορφή αυτή την εβδομάδα,όταν οι σιωνιστικές παραποιήσεις εκτέθηκαν με τη βοήθεια των Μ.Μ.Ε στα μάτια της κοινής γνώμης.
Ο πρόεδρος Μπους επισκέπτεται το Ισραήλ και μερικοί ραββίνοι ως εκπρόσωποι των ακραίων Σιωνιστών από τις κοινότητες των εποίκων έστειλαν μια επιστολή στον αμερικανό πρόεδρο,ζητώντας του να σταματήσει να ασκεί πίεση στην ισραηλινή ηγεσία, για να παραχωρήσει εδάφη στην Παλαιστινιακή Αρχή.
Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την επιστολή:
«Είναι απόλυτα αλαζονικό οι Η.Π.Α. να πολεμούν την τρομοκρατία και να πιέζουν το Ισραήλ να προβεί σε παραχωρήσεις στους τρομοκράτες.Στο όνομα του ισραηλινού λαού,στο όνομα της γης του Ισραήλ,της Τορά του Ισραήλ και του Θεού του Ισραήλ απαιτούμε η αυτού εξοχότης ο πρόεδρος να πάψει να πιέζει το Κράτος μας να παραχωρήσει γη στους Άραβες.
Εξοχώτατε πρόεδρε,δεν πρέπει να μείνετε στην ιστορία σαν τον Ναβουχοδονόσορα και τον Τίτο που κατέστρεψαν την Ιερουσαλήμ.Εσείς πρέπει βεβαίως να θυμάστε ότι η Αμερική δεν έχει κανένα όφελος προκαλώντας ζημιά,ένα απαγορευμένο Μάννα, στους Εβραίους και στη γη τους.Αν εσείς βοηθήσετε την ιερή γη μας,τότε θα σας επιδαψιλεύσουμε ατέλειωτες ευλογίες».
Υπογραφές:
Dov Lior,
David Druckman,
Yaakov Yosef,
Shmuel Eliyahu και
Shalom Dov Wolpe.
Οι συντάκτες αυτής της επιστολής αυτοαποκαλούνται ραββίνοι και μιλούν στο όνομα της εβραϊκής θρησκείας,αλλά ο κόσμος δεν πρέπει να ξεγελαστεί.Αυτοί είναι ακραίοι πολιτικοί και στρατιωτικοί που προωθούν την ατζέντα τους.Γι΄αυτό και διαστρεβλώνουν την Τορά και θέτουν σε κίνδυνο τους Εβραίους σ’όλο τον κόσμο,όπως οι Σιωνιστές στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.Εμείς προσβλέπουμε στην εποχή του Μεσσία,όταν η Ιερουσαλήμ «θα γίνει οίκος προσευχής για όλα τα έθνη» Ησαΐας 56:7.
Μετάφραση από τα αγγλικά:Γιώργος Δρόσος

π. Νικόλαος Λουδοβίκος

«Να μην χάσουμε τα πάθη. Να τα μεταβάλουμε»

Αναδημοσίευση από το περιοδικό «Αντί» του 13-01-2007.

Απόστολος Διαμαντής: Πώς εσείς, ένας απόφοιτος της ψυχολογίας, στραφήκατε στη θεολογία; Νικόλαος Λουδοβίκος: Προέρχομαι από την ψυχολογία, σπούδασα ψυχολογία. Και στη συνέχεια, μέσω αγιορειτών, πέρασα στην ορθόδοξη θεολογία. Και διάβασα απευθείας τους Έλληνες πατέρες. Στο έργο μου στέκομαι κριτικά απέναντι στο σχήμα του υπαρξισμού, που έχει υιοθετηθεί από κάποιους Έλληνες θεολόγους, το οποίο έχει τη ρίζα του στον Αυγουστίνο (Augustinus) και στον Πλωτίνο. Ότι δηλαδή η ψυχή είναι ουράνια και το σώμα επίγειο. Και έτσι μιλάνε για τη φύση σαν κάτι από το οποίο πρέπει να εξέλθουμε. Αυτός ο διχασμός δεν υπάρχει στους Έλληνες πατέρες, για τους οποίους η ψυχή είναι «λεπτόσωμον πνεύμα».

ΑΔ: Αυτά βεβαίως είναι δύσκολο κανείς να τα παρακολουθήσει, ένας απλός άνθρωπος...

ΝΛ: Δεν είναι καθόλου. Οι απλοί άνθρωποι τα βιώνουν εμπειρικά, από την συμμετοχή τους στην εκκλησιαστική ζωή. Γίνονται παράδοση. Το πρόβλημα είναι με τη σχηματική σκέψη των «μορφωμένων», δεξιών και αριστερών και κεντρώων. Τα κλισέ για την αριστερά είναι δυο τρεις κατηγοριούλες: μεσαίωνας= συμφορά, διαφωτισμός= ανάσταση, εκκλησία= Χριστόδουλος, δηλαδή τάφος ανεωγμένος. Οι δεξιοί ταυτίζουν, από την άλλη, όλη την ορθόδοξη παράδοση με οτιδήποτε πράττει η κρατούσα εκκλησία. Όμως την ορθή σχέση με όλα αυτά την έχει η μοναστική παράδοση και ο απλός λαός, ο οποίος «κράτησε το βήμα ενός χαμένου χορού», όπως είχε πει κάποτε και ο Διονύσης Σαββόπουλος.

ΑΔ: Τι ακριβώς είναι αυτό που γνωρίζει ο απλός λαός; ΝΛ: Τα γνωρίζει από τον παππού και τη γιαγιά. Είναι μερικά απλοϊκά, αλλά ταυτόχρονα πολύ βαθιά πράγματα. Η γιαγιά μου στην Πορταριά, μια γυναίκα σχεδόν αγράμματη, που ίσα ίσα μπορούσε να διαβάσει, με κράταγε στα γόνατά της και μου έλεγε: «Κοίτα να δεις. Ο Θεός είναι η αγάπη. Σε κρατάει στην αγκαλιά του, όπως κάνω τώρα εγώ». Δεν είναι ο τιμωρός ο Θεός. Θέλει να σου κάνει όμορφη τη ζωή. Και όταν εγώ, νεαρός, είχα επαναστατήσει, και ο πατέρας μου φώναζε που γυρνούσα αργά, η γιαγιά μου ήταν μια ανοιχτή αγκαλιά. Αυτό, βέβαια, που έχουν οι απλοί άνθρωποι πρέπει να γίνει λόγος, στοχασμός, για να επηρεάσει τα πράγματα, να φτιάξει πολιτισμό. ΑΔ: Αν δεν γίνει; Αν μείνει μόνον ως παράδοση;

ΝΛ: Τότε θα έχουμε αυτό το πρόβλημα που είχαμε στην Ελλάδα όταν φτιάξαμε το κράτος το 1830. Η κεφαλή ήτανε φερμένη από τη δύση. Υπήρξε μια απόσταση μεταξύ κράτους και γένους. Ήταν υπαρξιακή διαφορά, μεγάλη. Ο Κουμανούδης, ο Σαρίπολος, ο Ροΐδης δεν καταλάβαιναν καθόλου τι γινόταν στο λαό. Πάρτε τον Κωνσταντίνο Τσάτσο. Έχετε διαβάσει την «λογοδοσία μιας ζωής»; Εκεί λοιπόν θα δείτε ότι ο Τσάτσος μεγάλωσε με μία γκουβερνάντα Γαλλίδα, μία Γερμανίδα. Από μωρό. Δεν καταλάβαινε καθόλου πού ακριβώς βρισκόταν• ζούσε μεταξύ Τεργέστης, Παρισίων και Λονδίνου. Διοίκησε αυτόν τον τόπο που δεν καταλάβαινε καθόλου. Μόνον στο τέλος της ζωής του ο Σεφέρης τού έδειξε την Ελλάδα: κοίταξε εδώ, του είπε, κοίταξε εκεί. Και ο Τσάτσος έμεινε σαστισμένος. Αυτή η έκπληξη φαίνεται καθαρά στο βιβλίο του• τώρα, λίγο πριν το τέλος της ζωής του, άρχισε να καταλαβαίνει. Αλλά και πάλι πέθανε νεοκαντιανός.

AΔ: Ο Σεφέρης πώς κατάλαβε;

ΝΛ: Εδώ είναι άλλη ιστορία. Ο Ελύτης το ίδιο. Βουλιάζουν μέσα στη γη τους• σαν το σφουγγάρι• και έπαιρναν όλη την αίσθηση της Ελλάδας• και έλεγαν πράγματα σπουδαία, ακόμη και αν δεν καταλάβαιναν απολύτως με το μυαλό τους τι ακριβώς έλεγαν• αλλά τα έλεγαν. Έχω φίλους ευρωπαίους, ορθοδόξους, και μου λένε: διάβασε Ελύτη• τα πάντα είναι γεμάτα φως• αυτός είναι ο λόγος των όντων. Για μας τους Έλληνες, ο Θεός είναι τόσο υπερβατικός, που γίνεται ταυτόχρονα ενδοκόσμιος.

ΑΔ: Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στην δύση και την ελληνορθόδοξη παράδοση πάνω στο ζήτημα της πτώσης, στο ζήτημα της φύσης του κακού;

ΝΛ: Ο Αυγουστίνος, για να πολεμήσει τον πελαγιανισμό, που έδινε μια σκανδαλώδη ελευθερία στον άνθρωπο -ο άνθρωπος περίπου κάνει ό,τι θέλει και είναι ο μοναδικά υπεύθυνος- είπε ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι: ο άνθρωπος έχει υποστεί μία πτώση. Και η αμαύρωση αυτή, στον Αυγουστίνο, είναι πολύ σημαντική, είναι εντός της φύσεως του ανθρώπου: αυτή είναι μία θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στην ανατολή και τη δύση για τη φύση του κακού. Στον Μάξιμο όμως, στους Έλληνες πατέρες, βλέπουμε ότι η πτώση της φύσεως είναι ακατηγόρητη. Είναι η πτώση της προαιρέσεως που συμβαίνει. Δεν φταίει η φύση μας. Σαν πρόσωπα εκπίπτουμε. Η φύση μπαίνει στον δρόμο που την βάζουμε εμείς, προσωπικά.

ΑΔ: Επομένως και στο ζήτημα της ηθικής, η ελληνική ορθόδοξη παράδοση είναι πιο ανεκτική από την δυτική;

ΝΛ: Οι Έλληνες πατέρες δεν είναι ηθικιστές. Δεν μιλάνε ενάντια στο σεξ, για παράδειγμα. Η προαίρεσή μου ευθύνεται -δεν πρέπει να καταφρονούμε την φύση. Το μυαλό και το σώμα είναι του Θεού. Μην τα ακουμπάτε, λένε οι πατέρες μας, διότι υπάρχει η ελευθερία του προσώπου που επιλέγει το δρόμο. Αυτό ο Αυγουστίνος δεν το κατάλαβε. Σαν πρώην μανιχαίος δυιστής, νόμισε ότι ναι μεν το σώμα είναι πλάσμα του Θεού, πλην όμως ξέπεσε κι έχει κακή φύση κι επομένως υπάρχει γι' αυτό μια κληρονομική ενοχή, η οποία μεταβιβάζεται. Για τους Έλληνες όμως, το κακό είναι υπόθεση προαιρέσεως• υπόθεση της επιλογής του προσώπου, όχι της φύσεως. Γι' αυτό και ο Ρουσό (Rousseau )μιλάει για την καλή φύση του ανθρώπου και ο Ντε Σαντ (De Sade) για την κακή: από αντίδραση, κυρίως στην καλβινική ηθική. Στην δυτική παράδοση η φύση ενοχοποιείται: πάρτε για παράδειγμα το σεξ, το οποίο είναι βουτηγμένο στην ενοχή. Τα πάντα ενοχοποιούνται. Σ' εμάς όμως δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Βλέπετε τι αγώνα κάνει ο Γρηγόριος Παλαμάς για να μην χάσουμε κάτι από τις δυνάμεις της ψυχής και του σώματος: προσέξτε, λέει, όλα αυτά είναι Θεόπλαστα! Να μην τα χάσουμε τα πάθη. Να τα μεταβάλουμε, ναι. Διότι «ουδέν κακόν εν τη φύσει, ουδέν απόβλητον». Αγιάζονται όλα από την ευχαριστία. Ό,τι και να 'ναι.

ΑΔ: Ναι, αλλά οι παραεκκλησιαστικές οργανώσεις δίνουν άλλη εικόνα από την δική σας: κατηχητικά, ηθικολογία αφόρητη, αυστηρές εντολές προς τους πιστούς. Και καμία ανοχή προς το διαφορετικό.

ΝΛ: Σωστά. Αλλά αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την ορθόδοξη παράδοση. Είναι δυτικές επιρροές, είναι απευθείας η λογική του 'Ανσελμου (Anselm) μέσα στην δική μας εκκλησία. Για παράδειγμα, το βιβλίο «μετάνοια» του αρχηγού της «Ζωής» Σεραφείμ Παπακώστα, είχε κυκλοφορήσει σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα και ήταν μέσα σ' όλα τα ελληνικά σπίτια. Είναι 100% 'Ανσελμος: ο Θεός, που τιμωρεί το αμαρτωλό ανθρώπινο γένος και τον υιό του ακόμα, ο οποίος ενσαρκώνεται με σκοπό να τιμωρηθεί! Λοιπόν, διάβαζε η καημένη η γιαγιά μου αυτό το πράγμα και τα 'χανε. Γιατί ήταν μια γυναίκα που ήξερε μόνο την αγάπη και το καντηλάκι που άναβε, που έβλεπε τον Θεό σαν αγάπη. Και της είπα κάποτε να μην ασχολείται -«αυτά δεν είναι δικά μας», της είπα.

ΑΔ: Οι δυτικοί λοιπόν έχουν καθαρά δικανική, νομικίστικη προσέγγιση του θείου... ΝΛ: Εντελώς. Λέει ο 'Ανσελμος: γιατί έγινε η ενσάρκωση; Για να τιμωρηθεί ο υιός του Θεού στη θέση του ανθρώπου. Λέει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος: η ενσάρκωση έγινε «δια το αγιασθήναι τω ανθρωπίνω του Θεού, τον άνθρωπον». Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή. Και συνεχίζει ο Θεολόγος: το μόνο που θέλει ο Θεός είναι να σταματήσει τη φθορά. 'Αντε τώρα να χτίσεις πάνω σ' αυτή τη θέση των Ελλήνων πατέρων νομικισμό! Δεν μπορείς με τίποτα. Γι' αυτό πολλοί Γάλλοι συμφοιτητές μου έλεγαν για μας τους Έλληνες, έκπληκτοι: «vous êtes anarchistes» (είστε αναρχικοί)!

ΑΔ: Αλήθεια είναι. Εμείς έχουμε μόνον αυτεξούσιον...

ΝΛ: Έχουνε στη δύση τις ποινές• τα επιτίμια. Εδώ σε μας λες «σκότωσα!» και πας στον παπά σου• σε ρωτάει: «σκότωσες; ένα μήνα δεν θα φας κρέας και έλα μετά να τα πούμε»! Εμείς οι Έλληνες έχουμε βάλει στη θέση του δικανισμού την οικονομία: το να ζυγίζεις τα πράγματα ανάλογα με τις συνθήκες, όχι αυστηρά με τον νόμο, απρόσωπα. Αυτό η Αρβελέρ το λέει ωραία για το Βυζάντιο, πως στον δημόσιο και ιδιωτικό βίο του Βυζαντίου κυριαρχεί η οικονομία: βλέπεις στον άλλο την καρδιά του, την ταλαιπωρία του, την ψυχή του και του ανοίγεις τον δρόμο.

ΑΔ: Ναι, αλλά η ελληνική εκκλησία έχει κάνει αφορισμούς...

ΝΛ: Αυτά είναι περιθωριακά φαινόμενα. Ασήμαντα, σε μικρή κλίμακα. Ακόμη και αν έγιναν, δεν συμφωνούν με την παράδοσή μας. Αν δείτε στη Γαλλία, μόλις πριν λίγα χρόνια καταργήθηκε η λογοκρισία στην έκδοση θεολογικών βιβλίων. Σε μας δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.

ΑΔ: Η σημερινή ηγεσία της ελληνικής εκκλησίας δεν στρέφεται κάπως προς την οργανωσιακή μορφή; Επί Σεραφείμ έμοιαζε περισσότερο παραδοσιακή. Σήμερα μιλάει πολύ και παρεμβαίνει έντονα. Ακόμη και πολιτικά.

ΝΛ: Ο εθναρχικός ρόλος του αρχιεπισκόπου φαίνεται ακόμη και στην ενδυμασία του, που μετά τον 16ο αιώνα φέρει το εγκόλπιο και την μίτρα. Είναι σύμβολα κοσμικής εξουσίας. Αυτοκρατορικής. Για εκείνα τα χρόνια της τουρκοκρατίας ήταν απαραίτητα: ήταν εθναρχικός ο ρόλος του δεσπότη. Σήμερα όμως όχι. Διότι έτσι προσβάλλεται κάπως η εσχατολογική φύση της εκκλησίας.

ΑΔ: Έχουν εκλείψει όμως οι ιστορικοί λόγοι στην Ελλάδα για τον εθναρχικό ρόλο της εκκλησίας;

ΝΛ: Με την έννοια εκείνη σαφώς και έχουν εκλείψει.

ΑΔ: Για σκεφτείτε λίγο τον Μακάριο... Ή τους δεσπότες στον μακεδονικό αγώνα...

ΝΛ: Αυτό γίνεται κατ' εξαίρεσιν. Δεν υπάρχει στο κανονικό δίκαιο της εκκλησίας κανένα απολύτως έρεισμα για αναγνώριση εθναρχικού ρόλου στην εκκλησία. 'Αλλο πράγμα είναι να έχει άποψη η εκκλησία για τα κοινωνικά ή τα πολιτικά ζητήματα. Αυτό είναι φυσικό. Διότι η πολιτική έχει και πνευματική διάσταση. Και αν η εκκλησία παρεμβαίνει για να μας το θυμίσει, αυτό είναι ευπρόσδεκτο, αρκεί να μην γίνεται κόμμα, παράταξη και κατεβαίνει στις εκλογές! Αν πρόκειται για εθναρχία στο πνευματικό επίπεδο, ναι. Αλλά όσοι λένε ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλάει η εκκλησία για πολιτικά ζητήματα, μάλλον το λένε εκ του πονηρού.

ΑΔ: Έπρεπε να αντιδράσει η εκκλησία στο θέμα των ταυτοτήτων;

ΝΛ: Το πράγμα είναι κάπως περίπλοκο. Να θυμίσω την παράδοσή μας: το βυζαντινό κράτος ήταν κράτος υπαρξιακό. Δεν ήταν το θεσμικό δυτικό κράτος του μακροϊστορικού σκοπού. Το βυζαντινό κράτος ήταν ένα κράτος μικροϊστορικών σχέσεων• το δυτικό κράτος όμως είναι ένα κράτος εσωστρεφών ατόμων που ενώνονται για κάποιο σκοπό, ας πούμε τη δημοκρατία, την ευημερία, την κυριαρχία. Και αυτό έρχεται από τη θεολογία του Αυγουστίνου, όπου η ουσία και η βούληση του Θεού ταυτίζονται. Ο δυτικός Θεός πρέπει να αποδεικνύει συνέχεια ότι είναι Θεός, με την εκδήλωση της βούλησής του• είναι αναγκασμένος να φτιάξει αυτόν τον κόσμο, γιατί είναι παντοκράτορας. Να δείξει ότι κυριαρχεί. Από δω απορρέει το θεσμικό κράτος, διότι είμαστε συναγμένοι για έναν εξωτερικό σκοπό. Στους Έλληνες πατέρες όμως, διακρίνεται η ουσία από την βούληση του Θεού. Ο Θεός δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα.

ΑΔ: Στην ελληνορθόδοξη παράδοση, στο Βυζάντιο, γιατί είμαστε συναγμένοι;

ΝΛ: Δεν ξέρουμε γιατί. Η κοινωνία είναι ο σκοπός. Υπάρχουν οι σκοποί των πολλών, οι οποίοι ενώνονται όταν το αποφασίσει η κοινότητα και όπου πάει. Δεν είναι εξωτερικός σκοπός. Αυτό είναι το υπαρξιακό βυζαντινό κράτος, όπου οι σχέσεις έχουν μεγαλύτερη σημασία από τον σκοπό. Και σε μας σήμερα ισχύει αυτό: όταν έρχεται ένας φίλος, τα αφήνουμε όλα και λέμε κάτσε να τα πούμε. Αυτό για ένα δυτικό είναι ακατανόητο. Θα σου πει δεν γίνεται. έχω δουλειά. Επομένως ο ορθόδοξος βάζει πάνω από τον νόμο τη σχέση κοινωνίας. Στη δύση έχουμε ενδοβολή του νόμου. Ο 'Αγγλος ή Γάλλος έχουν ενσωματώσει τον νόμο: αγωνιστείτε να πείσετε έναν 'Αγγλο να φοροδιαφύγει! Ποτέ δεν θα τα καταφέρετε!

ΑΔ: Και όλα αυτά πως σχετίζονται με το θέμα των ταυτοτήτων;

ΝΛ: Σχετίζονται. Διότι όπως σας είπα, στη δική μας παράδοση προέχει όχι νόμος, αλλά η κοινότητα. Οι σχέσεις επομένως μπορεί, παρά τις αποφάσεις της πολιτείας, ο λαός να θέλει αναγράφεται το θρήσκευμα, διότι έτσι αναγνωρίζει μια κοινωνία σχέσεων. Δεν το βλέπει νομικά το θέμα. 'Αλλο τώρα αν οι αντιδράσεις της εκκλησίας μας ήταν υπερβολικές. Εκεί να το συζητήσουμε. Ίσως να ήθελε άλλο χειρισμό το θέμα, από την πλευρά της εκκλησίας.

Τὸ νησί(OSTROV)

Στὸ κατανυκτικό,ἀλλὰ καὶ ψυχοθεραπευτικὸ κλῖμα τῶν ἡμερῶν μια ταινία-ἔκπληξη ἀπὸ τὴ Ρωσία,ἡ ὁποῖα στὰ νταβατζοκάναλα τοῦ Ἀθηναϊστὰν ἀποκλείεται λόγῳ τοῦ ἀνατρεπτικοῦ μηνύματος ποὺ καθαρίζει τὰ ψυχοσωματικὰ ζιζάνια.Ἄλλες εἶναι οἱ προτεραιότητες.Ὅμως ἡ Ὀρθοδοξία ὡς Ἀγάπη διὰ τῆς Ἐλευθερίας καὶ ὡς Ἐλευθερία διὰ τῆς Ἀγάπης παραμένει ἀτόφιο χρυσάφι καὶ τρόπος ζωῆς παρὰ τὴ λάσπη ποὺ κατὰ καιροὺς δέχεται. Ἀπολαῦστε την:http://video.google.de/videoplay?docid=-7645380399411010665&q=anatol+wmv&total=1&start=0&num=10&so=0&type=search&plindex=0.

ΡΕΣΑΛΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 38 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2009

Περιεχόμενα

Της Σύνταξης:

Το τσίρκο της απάτης

Στην αιχμή της βροντής:

Ηλίας Σιαμέλας: Άμεση δημοκρατία ή το τέλος;

Στο στόχαστρο το ΡΕΣΑΛΤΟ

Θ. Παπανικολάου: Οι δικαστικές αγωγές δεν φιμώνουν το ΡΕΣΑΛΤΟ

Στάθης: Έχει και η υποκρισία τα όριά της

Δ. Νατσιός: «σέβομαι τους νεκρούς όταν είναι ακόμα ζωντανοί»

Πολιτική:

Αντ. Πλάκας: Η αμηχανία ενός κόσμου που καταρρέει

Νικόλας: Σκίτσο

Ν. Πικρός: Οι «ήρωες» της παρακμής

Στεφ. Ληναίος: Η κόλαση της αγοράς

Θ. Βεργή: Οι «συνοδοιπόροι» της κουκούλας

Λεωνίδας Μαντάκης: «Το καφενείο η Ελλάς»

Γ. Μαργέτης: Το ψυγείο

Γ. Αντύπας: ΣΥΝ: η «ποίηση» του καιροσκοπισμού

Νικόλας: Τα κόμματα (σκίτσο)

Διογένης: Ο αμερικανός πρέσβης ...κ. Χρυσοχοϊδης

ΜΜΕ:

Μίσος για τη σκέψη

Ισμήνη Ράπτη: Η «δημοκρατία» της φίμωσης

Ν. Πικρός: η τηλεοπτική κραιπάλη της μωρολογίας

Μιχ. Ανδρεάδης: «Πρώτο Θέμα», η εμπροσθοφυλακή της παρακμής

Διεθνή:

Μίκης Θεοδωράκης: Να διαλυθεί το ΝΑΤΟ! Τώρα!

Ν. Μπογιόπουλος: Γιουγκοσλαβία: Το ΝΑΤΟϊκό φέρετρο

Στεφ. Ληναίος: Ο «ρεαλιστής» Αμερικανός

Λ. Οικονόμου: Δέκα χρόνια πέρασαν

Μεταναστευτικό:

Παντελής Λέφας: Η «αριστερή» υστερία υπέρ των αλλοδαπών

Θάλεια Βεργή: Η Μεταναστευτική μυθολογία και το ΚΚΕ

Ρεπόρτερ : Οι παρασιωπήσεις του Ριζοσπάστη

Ναταλία Δάρρα: Η κοινωνική αλλοίωση των αγώνων

Γ. Κολοβός: Σχετικά με την ενσωμάτωση των μεταναστών

ΣΧΟΛΙΑ:

Ιερή Συμμαχία: Ανδριανόπουλος- «Ιοί» και ΣΙΑ

Ψαριανός: Αχαλίνωτος αμοραλισμός

Οι παρασιτικές καμαρίλες των εργατοπατέρων

Οι αντιεθνικιστικές υστερίες για τη σημαία

Ορθοδοξία και κοινωνία

π. Γ. Μεταλληνός: Εκείνο τον Απρίλη... (η άλωση του 1204)

Σπ. Μπαζίνας: Για το χωρισμό Εκκλησίας από το κράτος

Ιδέες-Πολιτισμός

Θ. Παπανικολάου: Η δολοφονία της ιστορίας και της αισθητικής

Νικόλας: Σκίτσο

Κ. Μαυρίδης: Αυτά που Δεν Λέχθηκαν

Δ. Νατσιός: Οι μεγαλύτεροι «μικροί Έλληνες»

Κλασσικοπερίπτωσις: Το 2009 στα πρότυπα του «1984» του Όργουελ

Διογένης: Ελευθερία ή ασυδοσία

Κλασσικοπερίπτωσις: αποδοκιμασίες για τη σκηνοθετική παρέμβαση

Μπ. Σαχτούρης: Οι Έλληνες της ντροπής

Θωμάς Γκιάτας: Τα μάτια των παλληκαριών

Αναδημοσίευση από το Ρεσάλτο http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3265
Μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη
Θέλω να εκφράσω μια μεγάλη απορία που με βασανίζει εδώ και καιρό: Σκοπιανοί και ορισμένοι Αμερικανοί φίλοι τους μας έχουν ζαλίσει εδώ και πολλά χρόνια ότι είναι τάχα οι μοναδικοί Μακεδόνες και ότι η γλώσσα τους είναι η Μακεδονική, δηλαδή αυτή περίπου που μιλούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Κι αυτά τα τερατώδη ψέματα διδάσκονται σαν αλήθειες σε ξένα Πανεπιστήμια, ενώ πάνω από 100 Κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο τα έχουν εμπράκτως αποδεχθεί σαν ιστορικές αλήθειες.
Ιδού λοιπόν η απορία μου: Υπήρξε έως τώρα από την πλευρά μας η οφειλόμενη επιστημονική αποκάλυψη όλης αυτής της γελοιότητας; Αν ναι, με ποιους επιστημονικούς τρόπους και αν όχι, γιατί; Αφού είναι βέβαιο πως αυτοί οι άνθρωποι είναι καθαρόαιμοι Σλαύοι και η γλώσσα τους είναι καθαρά Σλαυική. Πού είναι η Βουλή των Ελλήνων, η Ακαδημία Αθηνών, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, οι Έλληνες ιστορικοί και γλωσσολόγοι, ώστε με ακλόνητες επιστημονικές αναλύσεις να αποκαλύψουν την αλήθεια στην παγκόσμια κοινή γνώμη, τις κυβερνήσεις, τα Πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ των άλλων κρατών, όπως ακριβώς κάνουν οι Σκοπιανοί ανενόχλητοι και μόνοι εδώ και δεκάδες χρόνια; Πώς αξιοποιούνται οι επιστημονικές αναλύσεις και μελέτες ξένων καθηγητών και ειδικών που αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια των δικών μας θέσεων και γελοιοποιούν τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών;
Ιδιαίτερα σε χώρες όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, όπου κυριολεκτικά «σαρώνουν» οι Σκοπιανοί, οι δυστυχείς συμπατριώτες μας μένουν ακάλυπτοι και παραπονεμένοι, εγκαταλελειμμένοι από την Πατρίδα Μητέρα τους που … σφυρίζει αδιάφορα.
Οι Σκοπιανοί έχουν γεμίσει τις μεγάλες Βιβλιοθήκες όλου του κόσμου με χιλιάδες βιβλία, έτσι που στο τέλος, μπροστά σ’ αυτή τη σιωπηλή αντιμετώπιση αυτών των παραμυθιών να αρχίζουν να πιστεύουν και οι ίδιοι, ότι είναι … κατ’ ευθείαν απόγονοι του Φιλίππου και της Ολυμπιάδος! Κι έτσι φτάσαμε ως εδώ, να μας κατηγορούν ότι είμαστε … κατακτητές της Θεσσαλονίκης!
Ας κάνουμε όλοι κάτι, πριν είναι πολύ αργά.. Εγώ τουλάχιστον κάνω ό,τι μπορώ, αδιαφορώντας αν μερικοί εξακολουθούν να με θεωρούν «εθνικιστή», και επομένως προκατειλημμένο..Επειδή πιστεύω ότι αποτελεί μέγα εθνικό λάθος να χαρίσουμε , τουλάχιστον εμείς, ένα τόσο ιερό όνομα όπως είναι η Μακεδονία, που τόσο ιστορικά όσο και πολιτιστικά είναι δικό μας, όπως η Θράκη, η Θεσσαλία, η Ήπειρος και η Κρήτη. Και προπάντων, να αφήσουμε την υπεράσπισή του, στα χέρια μερικών νεόκοπων, αμφιλεγόμενων, υπερπατριωτών...
Μίκης θεοδωράκης -8.4.2009